સીદી સૈયદની જાળી, છબી – કૌશલ પારેખ

બધે કાચની ભીંત પથ્થરનાં ઘર છે,
અહીં ભીડ ઝાઝી ને સૂનું નગર છે.

તિરાડોમાં એનો ઘરોબો હશે કાં?
કે બંધ બારણાંને ટકોરાનો ડર છે.

હું વાંચ્યા વગર સાર પામી ગયો છું,
ભલેને ઉપરથી બીડેલું કવર છે.

કિનારામાં જડતા અકારણ વસી ગઈ,
નહિતર નદીનું તો કોમળ જિગર છે.

ન બાંધો લીલાં તોરણો બારણે મુજ,
જીવનમાં અહીં તો સદા પાનખર છે.

ઊઠી તો ગયા છે ભલે ‘મીર’ ત્યાંથી,
ઊભા છે હજી એમની જ્યાં ડગર છે!

રશીદ મીર

No related posts.

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
2 Responses
  1. rajeshri says:

    ખુબ જ સરસ રચના

  2. Mahesh Bhatt says:

    સરસ ગઝલ
    ડો.રશીદ ‘મીર’ની ગઝલો ગમે છે.
    ભુજંગી છંદ (મુત્કારિબ)સહેલો છંદ છે. ‘મીર’ સાહેબ વધુ છૂટ લે તે ગમ્યું નહીં

Leave a Reply

આપને કેવું લાગ્યું?