
(કાનો…. – વેબ પરથી)
પ્રભુ મારા રૂદીયામાં આવીને વસજો
આવીને વસજો,મન મંદીરીયામાં આવીને રહેજો
પ્રભુ મારા રૂદીયામાં..
મારી શ્રદ્ધા કેરી ઇંટો, એવીતો જડાવી દીધી,
તારી આશાઓના જળથી, એને તો સીંચી લીધી,
મારા મન મંદીરની ભીંતો, તારા નામે ચીતરી છે
મધુર મધુર તારું નામ, મારે હાથે લખીયું છે
એવા એ રૂડા રૂડા મનડામાં આવો, પ્રેમે પધારો,
મન મંદીરીયા માં આવીને રહેજો, આવીને રહેજો
પ્રભુ મારા રૂદીયામાં….
કંઇ કપટીઓના કપટે, હરી હું તો ફસાયો’તો
એક જ તારા નામે, હરી ષડયંત્રો તો તુટ્યા,
કંઇ વર્ષો જુની યાદો, ભડ ભડ બળતી ફરીયાદો,
કંઇક જનમના દ્વેષો, મારા જનમો જનમના રાગો,
એતો તળ્યા છે હવે, થોડારે થોડા, થોડારે થોડા,
મન મંદીરીયા માં આવીને રહેજો,આવીને રહેજો,
પ્રભુ મારા રૂદીયામાં….
મારી શ્રદ્ધા કેરી ઇંટો એવીતો જડાવી દીધી
તારી આશાઓના જળથી એને તો સીંચી લીધી
મારા મન મંદીરનો વૈભવ સોના-રૂપાનો છે
હર્નિશ તારું નામ, મારા હૃદયે રમતું રે,
ભ્રમરોના ગુંજન કેરું નામ તારું નામ તારું ગુંજે,
નામ તારું ગુંજે, નામ તારું ગુંજે,
મન મંદીરીયા માં આવીને રહેજો
પ્રભુ મારા રૂદીયામાં….
- પ્રવિણ ઠક્કર
આ ભજન મેં સૌ પ્રથમ વખત ફોન ઉપર લખેલ છે કોઇના મુખારવીંદ માંથી વરસતા શબ્દો ઝીલવાની બાળપણ ની એ ટેવ આજે કામ આવી એનો મને ખુબ જ આનંદ થયો અને રહેશે. પ્રવિણ કાકાના આ શબ્દો મીનાબેન ના ભજનોમાં સમાયેલ છે જે ઇસનપુરમાં પડધાઇ રહ્યા છે.
કંઈક કહેવું છે..